POZNAJ HISTORIĘ
Nasz Patron — Zawisza Czarny
Herbu Sulima, rycerz bez skazy i wzór do naśladowania — patron naszej szkoły od 1999 roku.
Rycerz bez skazy
Zawisza Czarny herbu Sulima z Garbowa (ok. 1375–1428) to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego rycerstwa — zwycięzca wielu europejskich turniejów i uczestnik najważniejszych wydarzeń pierwszej połowy XV wieku.
Jego imię przetrwało do dziś w powiedzeniu „polegać na kimś jak na Zawiszy” — sformułowaniu, które najlepiej oddaje to, za co był ceniony: dotrzymywanie danego słowa, męstwo i wierność.
Rycerska droga
Zawisza wielokrotnie brał udział w wyprawach przeciw Turkom u boku swojego brata Farureja, służąc w szeregach europejskiego rycerstwa ściąganego przez króla Węgier, Zygmunta Luksemburskiego, z którego dworem był związany przez lata.
W 1410 roku, gdy Władysław Jagiełło zbierał wojska przeciw Krzyżakom, Zawisza wrócił do Polski i wziął czynny udział w bitwie pod Grunwaldem — istnieją przekazy, według których to właśnie on w krytycznym momencie bronił królewskiego sztandaru.
W 1414 roku, jako jeden z dwóch świeckich delegatów, reprezentował polskie interesy na soborze w Konstancji, gdzie został wybrany jednym z dwudziestu czterech „stróżów porządku i wolności” — rycerzy cieszących się największym zaufaniem w Europie. Podczas późniejszej podróży przez zachodnią Europę pokonał na turnieju niepokonanego dotąd Jana z Aragonii, umacniając swą pozycję najznamienitszego rycerza kontynentu.
Ostatnia wyprawa
W 1428 roku Zawisza towarzyszył Zygmuntowi Luksemburskiemu w nieudanej wyprawie przeciw Turkom pod twardą Gołębiec (Golubac) nad Dunajem. Gdy wojska chrześcijańskie zostały zmuszone do odwrotu, Zawisza oddał cesarzowi swój wóz i oddział rycerzy, sam pozostając na niebezpiecznym brzegu rzeki — podobno miał powiedzieć, że „nie ma takiej łodzi, która mogłaby przewieźć honor Zawiszy”.
Otoczony przez tureckie oddziały, został wzięty do niewoli i zginął w sierpniu 1428 roku. Symboliczny pogrzeb odbył się w listopadzie tegoż roku w kościele Franciszkanów w Krakowie.
Dlaczego wybraliśmy właśnie jego? Bo wartości, które reprezentował — honor, odwaga, dotrzymywanie słowa i wierność wobec innych — są dla nas równie ważne dziś, jak były sześć wieków temu.